Heel veel kinderen doen het, maar ook meer volwassenen dan je denkt: nagelbijten. Nagelbijten wordt door velen gezien als slechte gewoonte. En dat is het in zeker zin ook, omdat nagelbijten slecht is voor vingers, de algehele gezondheid en voor het gebit. Via de mond komen ongewenste bacteriën van onder de nagels het lichaam binnen. Nog schadelijker is het wanneer dit gebeurt via wondjes aan de vingers.
Maar nagelbijten heeft ook een positieve kant
Nagelbijten zie je vooral bij oplopende spanning, angst of wanneer iemand diep aan het nadenken is. Onbewust wordt het bijten — ofwel de kauwfunctie — ingezet om prikkels te verwerken. Het bijten heeft een functie. Het geeft rust.
Een bijtketting kan ingezet worden om het schadelijke nagelbijten te stoppen, maar het positieve effect van het bijten en kauwen te behouden. De bijtketting neemt het nagelbijten over — op een veilige manier.
Waar kauw jij op?
Geen nagelbijter? Toch zijn er veel mensen onbewust op allerlei dingen aan het kauwen. Kinderen en volwassenen die bijten op vingers, vingerkootjes, knokkels, lange haren. Of op voorwerpen zoals potloden, pennen, koordjes, kabeltjes (van oordopjes), kettinkjes, afstandsbedieningen. Ook moeten veel kleren er aan geloven: kapotgebeten of afgesabbelde mouwen, boordjes, T-shirts, sweaterkoordjes. Lakens, kussens, knuffels — de echte kauwer vindt wel iets om op te kauwen.
Kijk eens in omgevingen waar mensen bij elkaar zijn: op school, in werkomgevingen, in de bibliotheek. Of wanneer mensen gespannen zijn tijdens diep nadenken, het maken van huiswerk, het kijken van een spannende film. Op veel plekken waar prikkels te verwerken zijn, treedt onbewust kauwgedrag op.
Iets doen aan dat kauwen is niet altijd direct noodzakelijk. Maar wanneer dat kauwen of bijten vaak en/of hard gebeurt, of er dingen beschadigd raken, dan is een bijtketting een voor de hand liggende oplossing.
Hoe helpt een bijtketting bij nagelbijten?
Een bijtketting geeft een alternatief voor het kauwen op nagels of kleding. Het is altijd bij de hand — om de nek. Zodra de neiging om op iets te kauwen opkomt, is de bijtketting er al. Je kauwt erop in plaats van op je nagels. De bijtfunctie is er nog steeds, maar zonder de schadelijke kant.
Dat werkt het best als het kind (of de volwassene) de bijtketting zelf wil gebruiken. Als iemand denkt: "Ja, dat vind ik een leuke ketting — die wil ik gebruiken", dan is de kans groot dat het ook echt werkt. Dwang werkt niet. De ketting moet aanspreken.